Voor AW15/16 RIGOR MORTIS heeft Leon Emanuel Blanck ruw paardenleer en dikke wol gecoat met handgegoten industriële hars, waardoor zijn kinetische draping vastgelegd wordt in een rigide, post-biologische pantser.
Hard van buiten, zacht van binnen. Die enkele tegenstrijdigheid drijft de Herfst/Winter 2015/16 RIGOR MORTIS, de collectie Leon Emanuel Blanck gebouwd direct na Lente/Zomer 2015. RIGOR. Waar het warme seizoen alleen op gebogen naden leunde om de stof rechtop te houden, introduceerde Blanck’s Berlijnse studio een zelfontwikkelde harsbehandeling die buitenkleding in scherpe, verharde plooien vergrendelt—nabootsend post-mortem stijfheid voordat de beweging van de drager het weer afbreekt.
De logica is opzettelijk koppig. De meeste luxe jassen verkopen onmiddellijke gemak van de hanger; deze verzetten zich tegen je op dag één. Elke buiging bij de elleboog, elke schouderophaler breekt en verzacht de behandelde schaal, waardoor dagelijks dragen de laatste fase van productie wordt.
Harsen Schelpen, Loden en Industriële Breisels
Blanck’s Winding Vervorming snijsysteem bouwt al drie-dimensionaal volume direct rond het lichaam, waarbij panelen van de rechte draad worden gedraaid zodat naden de spier- en gewrichtslijnen volgen. Het toevoegen van de gepatenteerde harsafwerking duwt die gekantelde vlakken verder de ruimte in. Hoge kraag blijft rechtop voorbij de kin zonder draad; gecoate revers flonken weg van het sleutelbeen met broze, sculpturale randen terwijl de binnenkant soepel genoeg blijft tegen blote huid.
De stofrekening gaat veel verder dan standaardleer. Over RIGOR MORTIS, combineerde Blanck zware wol loden, bamboe canvas en dikke linnen met militaire kwaliteit dubbele-jersey Kevlar, aramide en brandbestendige glasvezel breisels. Binnenin dempen wol-en-kashmir gevoerde voeringen de rigide buitenste schalen, terwijl een kenmerkende wild zwijn leren jas een gesimuleerd kogelgat boven het hart draagt—een directe, theatrale knipoog naar de sterfelijkheid die op een zachtere silhouet zwaarhandig kan aanvoelen, maar schoon landt naast zo'n strenge tailoring.
Gekorst oppervlak en Gearticuleerde Proporties
Kijk goed naar de 10 multi-paneel lookbook platen en het oppervlak springt meteen in het oog. Een verlengde asymmetrische-rits jas heeft een gemêleerd zilver-grijze korst die licht vangt als geoxideerd metaal, gedragen open over een matte zwarte kraag en dropped-crotch broeken die in brede-tong veterschoenen zijn gestopt. Twee frames later, neemt hoogglanzend zwart leer het over—omhoog gekrulde kraag, off-center rits, verlengde binnen tuniek, en knie-dart broeken die scherp naar de enkel stapelen.
Matte stukken houden hun eigen tegen de glans. Een pitch-zwarte hoge-kraag jas met een diagonale rits naar de kaak onthult dichte, gestippelde externe topstitching die in een V over de rug klimt en rond de elleboog spiraalt. Elders balanceren krijtachtige bevroren hars jassen met verlengde mouwen zware geschuurde laarzen, en een glad zwart leren stuk laagt een binnenste rauw-rand gebreide kraag direct tegen de nek. Niets drijft los; zelfs een gedrapeerde laag die over de rug is vastgebonden blijft verankerd door slanke gearticuleerde benen en hoge achter-rits laarzen.
Schaduwspel en Triptychon Kadering
Gefotografeerd door Michal Andrysiak, ruilt de presentatie de onafgewerkte gipsplaten van SS15 voor strakke diptych en triptych collages op solide zwart. Elke volledige houding staat voor een smalle verticale witte achtergrond doorkruist door geprojecteerde takachtige en hoekige raster schaduwen, geflankeerd door strakke crops van gedraaide mouwen, achternaad stiksels, en gestapelde broekzoom. Je leest het kledingstuk twee keer tegelijk: eerst als een harde omtrek tegen licht, dan op armlengte waar harsnerf en blootgestelde stiksels het woord doen.
Komt net voor Lente/Zomer 2016 GLOOM, RIGOR MORTIS bevestigde Blanck’s reputatie voor het behandelen van oppervlaktechemie als structurele engineering in plaats van ornament. Het vraagt meer geduld van een koper dan een conventionele winterjas—het inlopen van hars-stijve tailoring vereist toewijding—en die weigering om te vleien bij contact is precies waarom verzamelaars deze stukken nog steeds opsporen.