Leon Emanuel Blanck AW24 Collectie Memento Mori
Na succesvolle veldslagen in het oude Rome ontstond een unieke gewoonte waarbij terugkerende generaals werden gevierd bij aankomst in het Colosseum: menigten – vaak slaven – riepen herhaaldelijk ‘Memento Mori’. Dit betekent ‘herinner dat je moet sterven’, en de traditie diende om de generaals eraan te herinneren dat ze sterfelijk waren en geen goden.
Eeuwen na de val van het Romeinse Rijk transformeerde en evolueerde deze gewoonte tot een wijdverspreide cultus van de doden in heel Europa. De cultus, gezien als een manier om de doden te herdenken, ontwikkelde en breidde zich in de loop van de tijd uit. In een tijdperk vóór fotografie werden resten van overledenen – haar, een nagel, tanden of stukjes bot – bewaard als herinneringen.
Deze praktijk was vooral populair in zuidelijke regio’s van Italië en bleef bestaan tot het einde van de 21e eeuw. Behouden resten werden op ingenieuze wijze gebruikt om kunstwerken en sieraden te maken als eerbetoon aan dierbaren. Haar werd bijvoorbeeld verwerkt tot broches, terwijl tanden werden gesculpteerd tot ringen. Daarnaast werd een creatie bekend als de ‘Boom des Levens’ vaak gemaakt van het haar van de overledenen. Dit werd aan muren getoond als een vorm van artistieke expressie en herinnering.
Voor de Leon Emanuel Blanck Herfst/Winter 2024 collectie, getiteld ‘Memento Mori’, onderzocht het merk deze traditie en vertaalde het naar hun eigen werkelijkheid. Maar wiens herinneringen er worden geëerd? In hun geval begonnen ze met een materiaal dat ze veel gebruiken – paardenleer. Leon vroeg om en kreeg een paardenkop van een slachthuis dat het leer leverde, stelde de delen zorgvuldig samen en zette het in 40 liter epoxyhars. Een kunstwerk om het verleden te eren en te herinneren en daarmee de creatie van een nieuw bestaan.
Dit beeldhouwwerk werd de hoeksteen van de hele collectie. Botkleuren van krijtwit, vergeelde bruintinten en verkoold zwart, die de tinten van verval en veroudering vertegenwoordigen, zijn terug te vinden in de kleuren van de kleding, schoenen en accessoires. Een paardenhoofd tas, op ware grootte en gemaakt van Guidi paardenleer, werd gevormd. Als eerbetoon aan ‘overleden’ delen van eerdere collecties werden oude, niet meer gebruikte patronen op nieuwe afgeleiden geschilderd, wat een gevoel van verre herinnering creëert, niet helemaal trouw aan het origineel – net zoals men zich herinnert.
Jassen en mantels werden zorgvuldig genaaid met paardenstaarthaar, een wereldprimeur. De tanden van overleden paarden, gecombineerd met .925 Sterling zilver, kregen nieuw leven als ringen. Zelfs geschoren schapenwol speelde een rol, hergebruikt als isolatie in de pufferjassen. Deze collectie is een unieke mix van kunstzinnigheid, innovatie en een ontroerende knipoog naar de herinneringen die we met ons meedragen.
Fotografie: Victor Sajenko
Styling + Assistentie: Callum Edmonds, Giuliana Mamone
