Marina Yee

Marina Yee werd geboren in Antwerpen in 1958. Ze is vooral bekend als een van The Antwerp Six, de groep Belgische ontwerpers die in de jaren 80 de manier waarop de wereld naar mode keek veranderden. Maar in tegenstelling tot sommige van haar collega’s, die grotere labels bouwden en internationale expansie nastreefden, koos zij altijd voor een rustiger pad.

Ze studeerde mode aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten, van 1978 tot 1981. Die jaren waren vormend. De Academie bouwde toen net aan haar reputatie, en Antwerpen was geen modestad. Het was een plek bekend om diamanten en als haven, niet om catwalks. Toch vormde zich binnen de klaslokalen een nieuwe generatie die ideeën ontwikkelde die al snel ver buiten België aandacht zouden trekken.

In 1986 huurden Yee en vijf klasgenoten — Dries Van Noten, Ann Demeulemeester, Walter Van Beirendonck, Dirk Bikkembergs en Dirk Van Saene — een vrachtwagen, vulden die met hun collecties en reden naar Londen. Ze presenteerden op de British Designer Show. Dat moment werd modefolklore. Critici waren verrast, soms verward, maar ze besteedden aandacht. De Antwerp Six waren geboren en Antwerpen stond stevig op de modekaart.

Marina Yee’s bijdrage binnen die groep was anders. Terwijl anderen sterkere commerciële identiteiten ontwikkelden, stapte zij vaak opzij van het hoofdpodium. Ze werkte vanuit een bescheiden studio, soms met haar creatieve partner Raf, vaak in ruimtes die ook haar woonruimte waren. Ze gaf toe teleurgesteld te zijn in het onophoudelijke tempo van seizoensmode. In plaats van zichzelf in die cyclus te dwingen, koos ze voor langzamere projecten. Ze gaf les in design. Ze maakte kostuums voor theater en opera. Ze runde zelfs een café waar mensen konden samenkomen, koffie drinken en naar kleding kijken. Die mix van gemeenschap en creativiteit weerspiegelde haar waarden.

Haar ontwerp taal richtte zich altijd op hergebruik / upcycling. Oude stoffen, vintage kleding, tweedehands jassen — dat waren haar favoriete grondstoffen. Ze bouwde ze om tot iets nieuws, soms asymmetrisch, soms gelaagd, altijd persoonlijk. In 2018 lanceerde ze het “M.Y. Project” in Tokio, met gereconstrueerde jassen en overhemden die waren herwerkt van herenkleding. De details omvatten origami-achtige plooien, handborduurwerk en stevige katoenen stoffen. Deze stukken leken bescheiden bij eerste blik, maar onthulden buitengewoon vakmanschap bij nader inzien.

Haar team is altijd klein geweest. In recente jaren beschreef ze het als slechts vier mensen: Raf, haar zoon die de financiën beheert, en twee anderen. Dat is alles. Geen fabriek. Geen internationaal hoofdkantoor. Gewoon een kleine groep die haar werk levend houdt op haar eigen voorwaarden.

Deze onafhankelijkheid is haar nalatenschap geworden. Verzamelaars waarderen haar stukken omdat ze zeldzaam zijn en duidelijk haar hand dragen. Ze beïnvloedde jongere ontwerpers die nu spreken over duurzaamheid en authenticiteit, lang voordat die woorden modieus werden. Ze blijft een stil voorbeeld van hoe je het lawaai van een industrie kunt weerstaan die vaak snelheid boven zorg beloont.

Marina Yee is misschien niet zo bekend als Dries Van Noten of Ann Demeulemeester, maar haar rol binnen The Antwerp Six was en is essentieel. Ze vertegenwoordigt een andere kant van avant-garde mode. Niet spektakel, maar geduld. Niet eindeloze nieuwigheid, maar zorgvuldige reconstructie. Haar werk gaat minder over het najagen van trends en meer over het vertellen van verhalen met stof die al eerder geleefd heeft.