Biek Verstappen

Er is iets aan het werk van Biek Verstappen dat een beetje tijdloos aanvoelt, niet nostalgisch, noch futuristisch, meer als een pauze. De kleding kan verre herinneringen oproepen, terwijl het toch heel aanwezig voelt. Die combinatie loopt door alles wat ze maakt.

Biek komt niet uit een traditionele modeachtergrond. Ze heeft geen mode gestudeerd en nooit voor een andere ontwerper gewerkt voordat ze haar eigen merk begon. Wat haar vormde was opgroeien met een moeder die ontwerper was, waardoor esthetiek aanwezig was in het dagelijks leven. Er was aandacht voor materialen, hoe dingen werden gemaakt, waarom comfort en bruikbaarheid belangrijk zijn en duurzaamheid was een van de kernaspecten. Haar moeder runde eerst een kinderkledingmerk en later een leerlabel genaamd Kai. Dat werd stilletjes Biek Verstappens opleiding.

Ze werkt niet naar een vast resultaat toe, geen duidelijk eindpunt waar ze op mikt. De meeste beslissingen komen uit intuïtie. Ze voelt zich aangetrokken tot dingen die lang meegaan, dingen die geen uitleg of rechtvaardiging nodig hebben, zoals natuurlijke vezels, degelijke constructie, technieken die al lang bestaan met een reden. Haar kleding is niet bedoeld om te domineren, maar om ruimte te laten voor degene die het draagt. Beweging is belangrijk, veelzijdigheid is belangrijk. “Hetzelfde stuk moet goed voelen aan een eettafel, in de tuin, of tijdens een rustige dag thuis”.

Natuur speelt een grote rol in haar manier van werken: kleuren en texturen komen vaak van buiten zijn in plaats van trendonderzoek. Ze woont midden in Nederland, dicht bij zee, vlakbij een natuurgebied genaamd de Waterduinen. Regelmatig wandelen daar, zien hoe de seizoenen langzaam het landschap veranderen, beïnvloedt haar kleur- en structuurgevoel meer dan wat dan ook.

De zintuigen zijn belangrijk voor haar creatieve proces, geur in het bijzonder, bijvoorbeeld de geur van haar kind, haar partner, en de parfum Notturno van Meo Fusciuni – een aardse gelaagde geur die zorgvuldig is opgebouwd, maar niet overdreven, wat weerspiegelt hoe ze dingen in het algemeen graag heeft.

Licht en schaduw zijn terugkerende elementen in haar werk. Ze voelt een sterke band met de Nederlandse oude meesters en hun manier van de lucht observeren. Kleuren zijn bijna nooit volledig wit of volledig zwart, de diepte komt van alles daartussen wat haar benadering van kleur hetzelfde maakt, tinten langzaam opbouwend door meerdere verfbaden totdat de nuance goed voelt. Sommige kleuren kosten tijd wat geaccepteerd wordt als onderdeel van haar ambachtelijke processen.

Haar atelier is een van de plekken waar dit allemaal samenkomt. Na Amsterdam te hebben verlaten, verhuisden Biek en haar partner naar de Nederlandse bloemenvelden. Achter hun huis staat een oude bloembollenloods, bijna honderd jaar oud, die nu dienstdoet als haar studio. Het is er rustig en de wind waait vrij over het land, regen tikt op het metalen dak, en de seizoenen zijn altijd zichtbaar. Er is een kanaal vlakbij waar ze in de winter schaatsen en in de zomer zwemmen. De tuin is een belangrijk onderdeel van het dagelijks leven. In de winter lijken de planten fragiel, bijna skeletachtig, en in de zomer zijn ze gul. Ondanks de romantische setting is het gebouw volledig gerestaureerd, geïsoleerd en voorzien van zonnepanelen.

Bepaalde waarden in Biek Verstappens werk zijn kracht en kwetsbaarheid, eerlijkheid, duurzaamheid, de luxe van stof en beweging. Ontwikkeling gaat voor haar constant door en groeit, zowel in het leven als in design en niet precies weten wat er hierna komt is een deel van wat haar betrokken houdt.