Uchwycone przez Michala Andrysiaka, SS15 RIGOR zredukowało anatomiczne krawiectwo Leona Emanuela Blancka do klinicznej dyscypliny, tnąc sztywne tkaniny, chrupiące popliny i olejowaną skórę konia wzdłuż napiętych wektorów ciała.
Nic w lookbooku Wiosna/Lato 2015 nie wygląda na skończone. Ściany to surowe płyty gipsowo-kartonowe pokryte masą szpachlową; otwory po wkrętach idą w jasnych pionowych rzędach za modelem; mocny błysk lampy rzuca przerośnięty cień na sufit i płytę gipsowo-kartonową. Ustawiony w Leon Emanuel Blanck’archiwum pomiędzy Jesień/Zima 2014/15 SUBVERSIVE i Jesień/Zima 2015/16 RIGOR MORTIS, RIGOR zdejmuje butikowy połysk, aby poddać konstrukcję wzoru ostrym badaniom.
Ubrania na ciepłe dni zazwyczaj wybaczają leniwe szkice. Opuszczasz ramię, luzujesz boczny szew, pozwalasz lekkiej tkaninie wisieć—większość letnich męskich ubrań przetrwa na luzie. Blanck odrzuca tę opcję. Nawet w bezrękawnikach i szortach do kolan, jego berlińskie studio trzyma każdy panel pod widocznym napięciem, zmuszając tkaninę do obracania się, skręcania i blokowania wokół stawów ciała.
Zawirowana deformacja pod letnim ciężarem
Podstawowa metoda Blancka, Zakręcone zniekształcenie, porzuca konwencjonalne płaskie bloki krawieckie na rzecz asymetrycznego tworzenia wzorów opracowanego bezpośrednio na ciele. Panele owija się diagonalnie wokół torsu, łopatek i ud zamiast spotykać się w przewidywalnych pionowych szwach bocznych. Spójrz na tył czarnej kurtki z wysokim kołnierzem w lookbooku: ciężkie szwy z górnym przeszyciem opadają w ostry V między łopatkami, wciągając talię do środka, podczas gdy rękawy obracają się do przodu.
Skóra naturalnie nosi tę architekturę. Zbliżenie na czarną skórzaną ramię ujawnia spiralne szwy skręcające się w dół górnej części ramienia obok pękniętej, bliznowatej struktury na górnej części klatki piersiowej—powierzchnie, które wyglądają na mocno eksploatowane, a nie na wypolerowane fabrycznie. Cienka tkanina zdradza każdy błąd. Przenoszenie tej samej geometrii krzywej szwu na lżejsze tkane bawełny i jersey nie pozostawia miejsca na ukrycie, a jednak szwy pozostają wystarczająco napięte, aby utrzymać stopniowane doły, rozszerzające się kołnierze i warstwowe objętości kolan bez ciężkiej zimowej podszewki.
Węgiel, kość i ciężkie obuwie
Czarny dominuje w ramach z płyt gipsowo-kartonowych, choć rzadko jest to czarny matowy. Prane węgielkowe płaszcze wiszą otwarte na szerokich zamek błyskawicznych na tunikach do długości ud, przerywając tors przed uderzeniem w szorty z opadającym krokiem, cięte z krzywymi panelami ud i surowymi, kątowymi dołami. Gdzie indziej, drapowany bezrękawnik opada w spodnie z zamkiem błyskawicznym z przodu, których dodatkowy materiał powiewa poza biodrem; matowe oliwkowo-węgielkowe nogawki ciasno układają się nad zniszczonymi, niskoprofilowymi skórzanymi butami.
A potem paleta zmienia się. Na tle surowego wylanego betonu, Blanck przechodzi do kości i ecru: off-white kurtka z zamkiem błyskawicznym z wysokim złożonym kołnierzem i postrzępionymi szwami w połączeniu z szortami z opadającym krokiem z krzywymi panelami. Inna klatka zbliża się do kremowego skórzanego elementu z kapturem oznaczonego ochrową patyną i postrzępioną, surową krawędzią kaptura. Vintage szara gumowa maska gazowa zakrywa twarz modela w obu zdjęciach betonowych—szorstki przemysłowy rekwizyt, który przesuwa stylizację poza cichą minimalizm, nawet jeśli flirtuje z teatralnością darkwear, której ubrania ledwo potrzebują. Utrzymując każdy wygląd, ciemne sznurowane buty z szerokimi otwartymi językami i wysokie buty z zamkiem błyskawicznym z tyłu mocno przypinają środek ciężkości do podłogi.
Błysk, płyta gipsowo-kartonowa i przejście do Rigor Mortis
Zdjęcia autorstwa berlińskiego fotografa Michala Andrysiaka, 15 klatek całkowicie odrzuca miękkie oświetlenie galerii. Bezpośredni, bezlitosny błysk spłaszcza pokój, rzucając zniekształcone podwójne odbicie każdego wyglądu na taśmę gipsowo-kartonową—przekształcając kontur odzieży w drugi, większy grafik za noszącym. Łapiesz każdy luźny nit w surowym dołku, każdy zagniecione złożenie za kolanem, każdy zniszczony czubek.
Patrząc wstecz na chronologię Blancka, RIGOR czyta się jak ćwiczenie dyscyplinarne tuż przed jego jesiennym przełomem. Jeden sezon później, RIGOR MORTIS (AW15/16) wprowadziłby jego samodzielnie opracowaną metodę utwardzania żywicą; SS15 musiało zdobyć swoją strukturę tylko dzięki napięciu szwów, proporcjom i surowemu wykończeniu krawędzi. Po dekadzie, ubrania trzymają się dobrze, ponieważ cięcia wykonują pracę—żadne sztuczki nie są potrzebne.