Projekt Xaris

XARIS PROJECT to niezależna marka odzieżowa stworzona w Los Angeles i produkowana w Japonii przez mały zespół w Tokio. Kierowany przez anonimowego projektanta znanego jako K, projekt rozwija architektoniczne podejście do odzieży, w którym geometria, ruch i kontrastujące języki designu są łączone w jednej odzieży.

U podstaw XARIS PROJECT leży grecki symbol χ oraz koncepcja chiazmu: struktura krzyżująca, w której przeciwstawne elementy się przecinają. Ta zasada wpływa zarówno na konstrukcję, jak i wizualny język kolekcji. Strukturalne odzież wierzchnia spotyka się z luźnym krojem; sztywność ustępuje miejsca płynności; geometryczne formy są łagodzone przez ruch ciała. Powstałe ubrania celowo zajmują stan pośredni — nie są całkowicie jedną rzeczą ani drugą.

Odzież wierzchnia i krawiectwo stanowią podstawowy słownik projektu. Płaszcze, bluzony, kurtki i spodnie są manipulowane poprzez wydłużone proporcje, asymetryczną konstrukcję, obrócone szwy, wymiarowe kieszenie i starannie kontrolowaną objętość. Charakterystyczne zbieżne mankiety rękawów i spiralne wykończenia przekładają spotkanie geometryki trójkątnej i okrągłej na formę trójwymiarową, pozwalając abstrakcyjnym pomysłom stać się funkcjonalnymi elementami odzieży.

Architektura jest stałym odniesieniem. XARIS PROJECT czerpie z modernistycznych i brutalistycznych struktur, japońskiego myślenia przestrzennego oraz historycznych wizji przyszłości, przekładając architektoniczne koncepcje masy, pustki, światła i geometrii na odzież. Odniesienia obejmowały od Tadao Ando i japońskiego metabolizmu po Streamline Moderne i projektowanie transportu z połowy wieku. Te wpływy są wchłaniane w cięcie wzorów i sylwetkę, a nie reprodukowane jako dekoracja.

Rozwój materiałów nadaje tym strukturom ich fizyczny charakter. Produkowane w Japonii z użyciem wysokiej jakości japońskich tekstyliów, kolekcje przechodzą między solidną skórą wołową, dżinsem, wełną a technicznie nietypowymi materiałami, takimi jak mieszanki washi i bawełna białkowa. Tkanina jest wybierana tak samo za zachowanie, jak i wygląd: sztywność może ustanowić architektoniczną objętość, podczas gdy miększe tekstylia pozwalają tym samym geometrycznym pomysłom się załamać i poruszać wokół ciała.

Ta napięcie między trwałością a ruchem definiuje XARIS PROJECT. Płaszcz może nosić wizualny ciężar architektury, pozostając jednocześnie responsywny na noszącego; krawiectwo może zachować precyzję, nie stając się formalne; techniczna odzież wierzchnia może zyskać wydłużone proporcje awangardowej sylwetki. Konstrukcja często ujawnia się stopniowo przez ukryte wentylacje, nietypowe umiejscowienie szwów i detale, które stają się widoczne przez ruch.

XARIS PROJECT ostatecznie traktuje odzież jako badanie przecinających się systemów. Los Angeles i Tokio, odzież wierzchnia i krawiectwo, okrąg i trójkąt, struktura i płynność, przeszłe wizje przyszłości i współczesna konstrukcja odzieży nieustannie się krzyżują w pracy. χ jest więc czymś więcej niż graficzną tożsamością: opisuje metodę, dzięki której projekt buduje ubrania.